Eindelijk kom ik een term tegen die mijn lading denkt: offluencer, gemunt door Floris Leest.
In mijn zoektocht de afgelopen jaren om meer balans in het (online) leven te krijgen heb ik veel getest. Stoppen met Instagram, stoppen met Facebook, stoppen met Strava, stoppen met LinkedIn. Een lang verhaal kort: het bevalt prima zonder.
Mis ik dan nooit iets? Zeker wel, waar dan is het leuk als iemand je even bijpraat.
Mijn transitie van FOMO naar JOMO brengt veel goeds. Minder stress, betere concentratie en meer creativiteit.
Een Social Media verslaving maakt veel kapot, net als te veel drank en drugs. Zeker bij een puberbrein. Mark Z, momenteel verdachte in een grote social media zaak, noemt klanten ‘gebruikers’ noemt, dan weet je het wel. Hoe kan je nu met droge ogen beweren dat een eindeloze algoritmische tijdlijn met dopamine hits NIET is ontworpen met het doel om verslavend te zijn..?
Dit is vast mijn zoveelste rant over dit onderwerp, maar het gaat mij aan het hart. Het vermogen om aandacht te richten, een fundamentele kwaliteit voor de menselijke beleving, staat onder druk.
Tot zo ver het slechte nieuws.
Het goede nieuws: je hebt een keuze om je gedrag en routines aan te passen.
Bij deze onderschrijf ik het Offluencer manifest van Floris Leest.
Ik denk dat échte offline belevingen de nieuwe hip zijn.
