Ik zit in de trein naar Eindhoven en wil me voorbereiden op een AI-training. Maar eerst heb ik nog een paar gesprekken met ChatGPT en Claude over lopende projecten.
Bij sommige prompts zijn ze minutenlang bezig voordat er een goed antwoord ligt. En ik merk dat ik in die tijd steeds vaker aan het multitasken ben.
Dat is opvallend. Ik heb jarenlang veel geschreven over de kracht van singletasken. Dat blijft ook belangrijk. Je kunt maar aan één ding je volle aandacht geven, en echt belangrijk werk gaat het snelst als je dat doet.
Maar nu we asynchroon werken met verschillende prompts en agents, is er wel iets aan het verschuiven.
Van uitvoerder naar regisseur
Vroeger deed je het werk zelf. Nu geef je steeds vaker een opdracht, en daarna wacht je.
Die wachttijd is nieuw. Een agent die vijf minuten op een vraag broedt, geeft jou vijf minuten ruimte. Ga je dan naar je telefoon kijken, of start je de volgende opdracht?
Ik merk dat ik steeds meer een soort regisseur word. Ik zet drie, vier dingen tegelijk in gang, check de uitkomsten en stuur bij. Dat voelt als multitasken, maar het is eigenlijk iets anders.
Het verschil zit in waar je aandacht is
Klassiek multitasken is je aandacht verdelen over twee dingen die allebei je hoofd nodig hebben. Een mail schrijven tijdens een call. Dat werkt niet, en dat blijft zo.
Werken met AI-agents lijkt meer op koken met meerdere pannen op het vuur. Je roert niet in alle pannen tegelijk. Je zet iets op, laat het pruttelen en kijkt ondertussen naar de volgende.
Je aandacht is dus nog steeds bij één ding tegelijk. Alleen wissel je vaker, en dat vraagt om een goed systeem.
Hoe ik het nu aanpak
- Eén hoofdtaak. Er is altijd één ding waar ik echt mee bezig ben. De agents werken daaromheen.
- Opdrachten bundelen. Ik geef een paar opdrachten tegelijk, in plaats van na elk antwoord weer iets nieuws te starten.
- Vaste checkmomenten. Ik kijk niet bij elke melding, maar check de resultaten op een moment dat ík kies.
- Alles opschrijven. Wat ik heb uitgezet en wat er nog terug moet komen, staat in mijn takenlijst. Anders verlies je het overzicht snel.
Singletasken blijft de basis
De kern verandert dus niet. Diep nadenken, een lastige beslissing nemen of een goed verhaal schrijven: dat doe je nog steeds met volle aandacht.
Wat wel verandert, is wat eromheen gebeurt. Het uitzoekwerk, de eerste versies en de samenvattingen kun je laten lopen terwijl jij met het echte werk bezig bent.
Juist daarom wordt focus belangrijker, niet minder belangrijk. Met meer pannen op het vuur moet je beter weten welke er echt toe doet.
Ik ben benieuwd hoe jij dit ervaart. Merk je dat je anders bent gaan werken sinds je AI gebruikt? Laat het maar weten.
